Dekadę po nakręceniu filmu, gdy miejsce to, będące dawniej wysypiskiem powojennego gruzu zaczęło już porastać krzakami i pierwszymi drzewami urządziliśmy tam z kolegą Kazikiem Ostaszewskim poligon rakietowy. Były to czasy, gdy nikomu nie śniło się o imporcie z Chin i trzeba było samemu konstruować rakiety i produkować paliwo, będące odmianą prochu dymnego o spowolnionym działaniu. Akurat przy Konduktorskiej odkryto w ruinach złoża siarki po jakimś zakładzie przemysłu gumowego, saletrę kupowało się w spożywczym jako produkt do konserwacji mięsa, a węgiel drzewny w aptece (wiadomo do czego). Rakieta, której silnik był grubą papierową tuleją wzleciała na 20 m i z niejasnych przyczyn skierowała się poziomo, akurat w kierunku dwuosobowego patrolu Milicji Obywatelskiej, jaki niespodziewanie pojawił się od strony Dolnej. Co gorsza nad głowami panów policjantów nastąpiła eksplozja i patrol przyspieszył kroku, a my oczywiście jeszcze bardziej. Potem odszukaliśmy szczątki niefortunnego pocisku i okazało się, że eksplodował silnik. Głowicę bojową, którą rakieta, a jakże, miała, z nadmanganianu potasu i pyłu aluminiowego też znaleźliśmy i zdetonowaliśmy osobno.